'What are you doing here?' Ik zit verveeld neer wanneer 'Michael from Texas' boven mij komt zwalpen en de vraag - vergezeld van een hemeltergende alcoholadem - uitspuwt. ‘Well, Michael from Texas, wat ik hier doe, dat ik het niet weet.’
Verwacht werd: een fancy night met Tiefschwarz op het veertiende van een gebouw op Alexander Platz. Bleek werkelijk: een door tienertestosteron en foute booze geregeerde kutclub, met ramen die zo gortig vuil waren dat er van die verbluffende view gewoonweg niets te zien was.
'Dus neen, Michael from Texas, wat ik hier doe, dat ik het niet weet. En ik denk jij ook niet meer, isn't it?' - 'Burps. What? Yeah, you own it! Hik.'
Toen had ik moeten opstaan, mijn al even teleurgestelde gezelschap moeten wenken, de lift naar het gelijkvloers moeten nemen om vervolgens verder de nacht in te trekken in die voorts verbluffende stad. Maar in de plaats daarvan bleven we nog wat hangen in dat hellhole, lichtjes wanhopig dansend – Tiefschwarz was nog niet al te slecht bezig – terwijl links een meisje knal op de grond smakte wegens te ‘sensueel’ dansen met haar vriendje van het uur, en rechts een andere chick de halve zaal een portie tinnitus krijste. Ik zweer het u: dit was niet van het populaire wooh-girl-type, het mens gilde als een varken dat gecastreerd wordt met een bot mes. Ondertussen leek het alsof Michael from Texas zichzelf was gaan klonen in het toilet en nu in veelvoud rondhopte, regelmatig irritant tegen me aanbotsend.
Niet veel later hielden we het toch voor bekeken. Deze misstap werd te veel oneer voor onze voorts legendarische trip naar de stad die erin slaagde op minder dan een etmaal in onze ziel te kruipen: Berlijn*.
(wak)
*Weldra meer over die wonderlijke stad.
je hebt ee levendige pen wak, ik was er weer helemaal bij :-)
BeantwoordenVerwijderenNu je de frustratie van die ene mislukking van je af hebt kunnen schrijven mag de rest niet lang op zich laten wachten hee!! ;-)